بدر پست ۲۵۶ از "توییتری" شدن پستهایم ابراز تأسف کرده بودم و امیدواری برای اینکه دوباره به روال عادی برگردد که شکر خدا برگشت. امروز با یکی از دوستان بحثی میکردم که چرا وبلاگ برایم نسبت به توییتر ارجح

بتا کنون در این وبلاگ دربارهی تعدادی از فیلمهای سینمای ایران نوشتهام. خانهی پدری که در کمال تعجب باز-توقیف شد، آخرین مورد بود که دوستش هم نداشتم. یادم است از فیلم اپیزودیک گلدن تایم که در سینمای ه

بیکی از خوانندگان دوستداشتنی این وبلاگ با یک کامنت خصوصی و تبریک روز جهانی نویسنده (یکم نوامبر) بار دیگر بیاطلاعیام را از مناسبهای جهانی و تقویم به رخم کشید (دفعهی پیش روز جهانی قلم -نمیدانم چند

ب

«و گفت: مرا سه مصیبت افتاده است هر یک از دیگر صعبتر. گفتند کدامست؟ گفت: آنکه حق از دلم برفت. گفتند ازین سختتر چه بود؟ گفت: آنکه باطل بجای حق بنشست. گفتند سیّم چه بود؟ گفت: آنکه مرا درد این نگرفته است که علاج و درمان آن کنم و چنین فارغ نباشم.»

تذکرةالاولیای عطار نیشابوری - بخشی از ذکر شیخ ابوبکر شبلی به نقل از سایت گنجور

بآدم باید خیلی ذلیل باشد که حسرت سالهای به خصوصی از عمرش را بخورد. ماها میتوانیم با رضایت خاطر پیر شویم. مگر دیروز آش دهنسوزی بود؟ یا مثلا پارسال؟ عقیدهات غیر از این است؟ افسوس چه را بخوریم؟ ها؟ ج

ب

آنکس که خود جنایتکار است و جنایتکاران را فحش میدهد آدم بهتریست یا آنکه جنایتکار نیست و از آنان دفاع میکند؟

ب

رفیعفر در سایتی که بلیت تئاتر میفروخت، کامنتی اعتراضی گذاشته بود.

پاسخ مدیر سایت اینگونه آغاز میشد: "جناب رفیع فر، ..."

پاسخ رفیعفر اینگونه آغاز میشد: " اولا رفیعفر، نه رفیع فر. ثانیا..."

پ.ن: سبکیست متاثر از روی کیزی (Roy Kesey) و از روی داستان کوتاهش، انتظار (Wait) که در مجموعهی "بهترین داستان کوتاههای آمریکایی" در سال ۲۰۰۷ به چاپ رسیدهاست.

باین دو سه روز اتفاق زیاد افتاده اما من میخواهم راجع به چیزی بنویسم که خود بارها تجربهاش کردهام. اعلام دیرهنگام تعطیلی مدارس. هرچند چند سالی هست که الحمدلله مدرسه نمیروم اما هنوز از یادم نرفته آن

بجوکر ۲۰۱۹بار اول که فیلم را در یک کافه و در شرایطی نسبتا سخت دیدم، با خود گفتم: "چه فیلم تمیزی! اما حیف که صرفا مصائب جوکر بودن را نشان داد، مواهبش را چندان در فیلم ندیدیم." مواهب هم یعنی لذتی که یک

برخداد یکم: صبح در قطار مترو جایی نزدیک محل اتصال دو واگن (که اخیرا آنجا ایستادن ممنوع شده ولی کسی توجه نمیکند) ایستاده بودم و بسیار هم شلوغ بود. موقع پیاده شدن، یکی دید کسانی که میخواهند پیاده شوند

ب

از دور دیدمش، خِرَدم گفت: "دور از او!"

دیوانه میکند خرد دوربین مرا...

عبید زاکانی